Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Μη μ’ αφήσεις εδώ

** Με λένε όλοι Στοχαστή
Με λένε όλοι Στοχαστή

Με λένε όλοι Στοχαστή, φαίνεται και στο βλέμμα, άφησα πίσω το νησί, καινούρια διεκδικώ ζωή. Μη μου χαρίσεις ψέμα...

** Μεγάλο μπόι και... καρδιά
Μεγάλο μπόι και... καρδιά

Με φωνάζουν Πρίγκιπα. Giakomo, ο πρίγκιπας. Το... γιατί θα το μάθεις μόνο αν με γνωρίσεις. Μονάχα μη... φοβηθείς το μπόι μου. ‘Μεγάλο μπόι, μεγάλη καρδιά’, να ξέρεις...

** Γεια σου, γλυκιά πριμαντόνα!
Γεια σου, γλυκιά πριμαντόνα!

Κάθε φορά που ακούω αυτή την προσφώνηση, σηκώνομαι όρθια από τη χαρά μου. Να... σημαίνει άραγε κάτι για το αύριό μου; Να ’ναι κάποιο μήνυμα πως... κάτι πολύ όμορφο θα ξημερώσει για μένα; Να δηλώνει την αρχή στο... τέλος μιας... ‘μαύρης ζωής’; Εσύ θα μου πεις...

** Τι μου λείπει;
Τι μου λείπει;

Ρωτάς τι μου λείπει… Από ομορφιά, καμάρωσέ με. Βλέπεις κάτι να μην έχω; Από... χαρακτήρα; Την ηρεμία μου θα τη ζήλευαν ως κι οι πέτρες. Από... ζωή; Αχ, ναι, από ζωή μου λείπουν πολλά. Είμαι μόνο δύο ετών και χρειάζομαι μια οικογένεια. Ανθρώπους δικούς μου να με αγαπήσουν και να γίνω ‘το πιστό τους σκυλί’. Με φωνάζουν Aldo. Εσένα;

** Μετρώ τις μέρες…
Μετρώ τις μέρες…

Μετρώ τις μέρες στο κλουβί./ Δευτέρα, Άντε, Τρίτη…/ Μα όταν με πάρεις από κει/ Θα μάθεις τι θα πει σκυλί/ Που του χαρίσαν ΣΠΙΤΙ

** Δεν θέλω άλλα σίδερα...
Δεν θέλω άλλα σίδερα...

... μ’ αγάπη σιδερένια./ Να ’μαι η πρώτη σου ματιά/ κι η τελευταία έννοια...

** Πάρε μια μπάλα να παίξουμε!!!
Πάρε μια μπάλα να παίξουμε!!!

Λατρεύω να... κλωτσάω την μπάλα με τα πατουσάκια μου κι ας είναι φορές που νιώθω πως της μοιάζω. Έτσι κι εγώ. Να με... κλωτσάνε από δω κι από κει. Μέχρι να ’ρθει η στιγμή που...

** Τα δάκρυα της Barrel
Τα δάκρυα της Barrel

Τι… λαχταρώ; Τι άλλο από μια οικογένεια δική μου, ολόδική μου!!!

** Αχ Αννούλα της απονιάς...
Αχ Αννούλα της απονιάς...

Αχ... Αννούλα της απονιάς/ ποιος θ’ ασχοληθεί μαζί σου;/ Μια μικρή βόλτα θα πας/ κι ύστερα πάλι στο κλουβί σου...

** Ζωές σε Χαρτόνι
Ζωές σε Χαρτόνι

Καμιά φορά κλαίνε και τα… σκουπίδια. Ίσως γιατί δεν αντέχουν τα… καμώματα των ανθρώπων. Μόνο που κάποιοι… αντέχουν να αλλάζουν τη ροή του ποταμού της αδιαφορίας και της εγκατάλειψης. Όπως η κυρία που αφηγείται την ιστορία της…

Σελίδες

Εγγραφή στο RSS - Μη μ’ αφήσεις εδώ