Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Ένα μεταφυσικό παραμύθι

 

Το μεταφυσικό παραμύθι του Όσκαρ Ουάιλντ ‘Το αηδόνι και το τριαντάφυλλο’ σκηνοθετεί ο Δημήτρης Κίτσος και από Δευτέρα 16 Απριλίου, κάθε Δευτέρα και Τρίτη, για δέκα μόνο παραστάσεις μπορείς να το χειροκροτήσεις στο Θέατρο Φούρνος.

 

Ένας σπουδαστής ζητάει από μια κοπέλα να τον συνοδεύσει στο χορό του Πρίγκιπα. Εκείνη του ζητάει ως αντάλλαγμα ένα κόκκινο τριαντάφυλλο. Ο χειμώνας όμως «πάγωσε τις φλέβες» της μόνης κόκκινης τριανταφυλλιάς, οπότε δεν υπάρχει κανένα κόκκινο τριαντάφυλλο να της προσφέρει. Το Αηδόνι τον ακούει και καταλαβαίνει το ‘μυστικό της θλίψης’ του. Αποφασίζει να τον βοηθήσει. Ο μόνος τρόπος, όμως, να του βρει το τριαντάφυλλο που λαχταρά, είναι να τραγουδήσει όλη νύχτα στην τριανταφυλλιά, όσο το αγκάθι της τρυπάει την καρδιά του. Έτσι, θα κοκκινίσουν τα πέταλά της από το αίμα του και θα ανθίσει ένα υπέροχο κόκκινο τριαντάφυλλο.

Το παραμύθι του δημιουργού του ‘Πορτρέτου του Ντόριαν Γκρέι’ ‘Το Αηδόνι και το Τριαντάφυλλο’ που έχει έναν συμβολικό, σχεδόν μεταφυσικό χαρακτήρα, ανεβαίνει στη σκηνή του θεάτρου Φούρνος. Αντί σημειώματος ο σκηνοθέτης Δημήτρης Κίτσος επιλέγει ένα απόσπασμα από ομιλία του Guillaume Néry για την ελεύθερη κατάδυση, προκειμένου να συστήσει τη δουλειά του:

‘Όταν βρίσκομαι στο βυθό, αισθάνομαι καλά. Αισθάνομαι μια απίστευτη ευεξία. Ίσως επειδή δεν έχω καμία ένταση κι έχω αφεθεί εντελώς. Η βουτιά αυτή είναι μια περιπέτεια στα όρια των ανθρώπινων δυνατοτήτων. Ένα ταξίδι στο άγνωστο. Κυρίως όμως είναι ένα εσωτερικό ταξίδι, όπου συμβαίνει μια σειρά πραγμάτων στο σώμα και στο πνεύμα. Αισθάνομαι ωραία, χωρίς την ανάγκη να αναπνεύσω. Σαν μια μικρή τελεία, μια μικρή σταγόνα νερού, κάπου στη μέση του ωκεανού. Σαν ένας κόκκος σκόνης, αστερόσκονης, κάπου στη μέση του σύμπαντος. Στη μέση του τίποτα, στο άπειρο του Διαστήματος. Εκείνη τη στιγμή, κάθε φορά, χτίζεται το ίδιο πράγμα μέσα μου -η ταπεινότητα. Αισθάνομαι ταπεινός, γιατί δεν είμαι τίποτα. Είμαι ένα σημείο του τίποτα, χαμένο στο χώρο και στο χρόνο.

Αναπνέουμε από τη στιγμή που γεννιόμαστε μέχρι τη στιγμή που πεθαίνουμε. Η αναπνοή δίνει ρυθμό στη ζωή μας. Το να αναπνέεις καλύτερα σημαίνει να ζεις καλύτερα. Το να κρατάς την αναπνοή σου μέσα στη θάλασσα, σημαίνει να επισκέπτεσαι ένα άλλο σύμπαν, απολύτως μαγικό. Σημαίνει να βρίσκεις τον εαυτό σου. Η μνήμη του σώματος έχει στο ιστορικό της εκατομμύρια χρόνια και καταγόμαστε από οργανισμούς που ζούσαν μέσα στη θάλασσα. Όταν λοιπόν επιστρέφεις μέσα στο νερό, όταν κρατάς την αναπνοή σου για μερικά δευτερόλεπτα, συνδέεσαι ξανά με εκείνους τους προγόνους σου. Παρακολουθείς αυτόν τον κόσμο διακριτικά, γλιστρώντας μέσα στο νερό, κοιτάζοντας τριγύρω κι ύστερα επιστρέφεις στην επιφάνεια χωρίς ν’ αφήσεις κανένα ίχνος...’.

Μετάφραση: Βάνια Σύρμου Βεκρή/Δραματουργική επιμέλεια: Έλενα Τριανταφυλλοπούλου/ Διεύθυνση Φωτισμού: Κατερίνα Μαραγκουδάκη/ Κοστούμια: Ελευθερία Αράπογλου/ Βοηθός Σκηνοθέτη: Ιωάννα Ζέρβα.

Ερμηνεύουν: Θεοδώρα Τζήμου, Βαλέρια Δημητριάδου, Χρύσα Κοτταράκου.

Έναρξη: 21.00/ Εισιτήρια: 12 ευρώ & φοιτητικό & άνω των 65 ετών, 10 ευρώ, άνεργοι, 8 ευρώ, ατέλειες ηθοποιών, 5 ευρώ/ Προπώληση: Ticket Services.

Θέατρο Φούρνος: Μαυρομιχάλη 168, Αθήνα, τηλ. 210-6460748.