Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Η Συγνώμη που... Χάθηκε στο Δρόμο

 

12 Απρίλη. Παγκόσμια Ημέρα για τα Παιδιά του Δρόμου. Τα παιδιά που μόνο εγώ, ένας ‘ΣΚΥΛΟΣ ΣΤΟ ΔΡΟΜΟ’ μπορεί να νιώσει και να καταλάβει. Αλλά εγώ δεν έχω φωνή να ζητήσω ΣΥΓΝΩΜΗ…

 

… Όταν ο δρόμος χαμογελά λυπημένα, ένα παιδί εκεί έξω κυνηγά την επιβίωση. Ένα παιδί που κάποιοι το εκμεταλλεύονται…Ένα παιδί που άλλοι αποφάσισαν και αποφασίζουν για τη χαρά του. Αυτή που δεν έχει…

Ένα παιδί που του λείπουν τα απαραίτητα. Και το ακόμα πιο βασικό όλων: ΑΓΑΠΗ. Όπως και το… άλλο: ΑΣΦΑΛΕΙΑ.

Ένα παιδί στο…έλεος των μεγάλων που καλείται να προστατέψει τον εαυτό του.

Με μάτια αθώα και την ίδια στιγμή με βλέμμα ενήλικο γιατί… ‘αυτό μεγάλωσε νωρίς’. Κέρδισε… χρόνια. Κέρδισε ή… μήπως έχασε; Αναπάντητο το ερώτημα.

Ένα παιδί που του στέρησαν το δικαίωμα να ζήσει φυσιολογικά. Να παίξει.

Ένα παιδί που αγνόησαν  την ηλικία του, γιατί ‘ο δρόμος δεν γνωρίζει από… ληξιαρχικές πράξεις…’.

Ένα παιδί-μικρός διεκδικητής ονείρων. Θα τολμήσει να ονειρευτεί ποτέ άραγε;

Ένα παιδί που οι… ‘Σοφοί του Κόσμου’ δεν κατάφεραν να το πείσουν για το ‘μυαλό’ τους και την αξία τους. Αντίθετα. Επέτρεψαν τη συνεχή ταπείνωση και κακοποίησή του.

Ένα παιδί που δεν έχει ιδέα για τη σύμβαση του ΟΗΕ με τη χώρα στην οποία βρίσκεται. Ούτε μπορεί να γνωρίζει τι σημαίνει πρακτικά όλο αυτό. Σημαίνει εν τέλει;

Ένα παιδί που ‘υπογράφει’ κάθε μέρα τη ‘σύμβαση του δρόμου’ με το… παγωμένο δάκρυ μιας πληγωμένης αθωότητας για την οποία κανένας ενήλικας δεν θα του ζητήσει βαθιά και ουσιαστικά ΣΥΓΝΩΜΗ. Γιατί… ντρέπεται τόσο, που δεν αντέχει ακόμα και να την ξεστομίσει. Ή… γιατί ο ‘ενήλικος κυνισμός’ και η απληστία τον κάνουν να μην ντρέπεται καθόλου. Η … ‘πέτσα’ του ανθρώπου είναι κάποιες φορές πιο χοντρή από κάθε ζώου. Και… αδιαπέραστη…

Σε κάθε περίπτωση, η συγνώμη χάθηκε στο δρόμο.

Το βράδυ μπορείτε να κοιμηθείτε όλοι ήσυχοι και ασφαλείς. Με πόρτες κλειδωμένες. Και παράθυρα για να μη σας ληστέψουν. Μα και για να μην έρχεται η φασαρία από κει έξω… Ό,τι χάθηκε, χάθηκε. ‘Ε, ψιτ, μικρέ,  καθάρισέ μου το τζάμι και Χρόνια σου Πολλά. Το τζάμι ρε, όχι τα μάτια σου…’.