Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Πολιτισμός

...δε λες με τίποτα, όχι! Λοιπόν, από Πέμπτη, 22 Οκτωβρίου και για 31 βράδια (μετά... καίγεσαι!!!), κάθε Παρασκευή και Σάββατο στο ίδρυμα Μιχάλης Κακογιάννης, ένα one man show μας θέλει όλους να ενωθούμε. Σε ένα… φιλί; Τρείς γενιές τραγούδια με μπροστάρη και οδηγό το Σταμάτη μπορούν να ενώσουν τους πάντες. Ούτε ένας αδέσποτος… σκύλος; Άνθρωπος;

Άπληστοι που είσαστε οι άνθρωποι. Είπες ναι; Εγώ σου μιλάω για μουσική. Και συγκεκριμένα για τη συναυλία της Αλεξάνδρας Παπαστεφάνου, την Πέμπτη, 8 Οκτωβρίου, στις στο Θέατρο της Ελληνοαμερικανικής Ένωσης, με συνθέσεις της για σόλο πιάνο και μελοποιημένη ποίηση του Μίλτου Σαχτούρη. Εδώ θα παρουσιαστεί και σε α’ εκτέλεση με τη σοπράνο, Δάφνη Πανουργιά, το Ορυχείο.

Στον φιλόξενο και ολοκαίνουριο πολυχώρο της Gallery Δημιουργών, στη Νέα Κηφισιά, ο Δήμος Αβδελιώδης παρουσιάζει, το Σάββατο, 03 Οκτωβρίου, το... άκρως απαιτητικό σκηνοθετικά, αριστούργημα του Γεωργίου Βιζυηνού, Το αμάρτημα της μητρός μου. Να πας. Γιατί δεν θα δεις απλά μια παράσταση αλλά θα βιώσεις μια μοναδική θεατρική εμπειρία στην οποία θα συμμετέχεις κι εσύ ενεργά.

Πώς βρίσκεις διέξοδο στο... αδιέξοδο; Πώς... βρίσκεις χώρα σε μια,... χώρα που δεν υπάρχει; Πώς φτιάχνεις μέλλον εκεί που... ακόμα και το σήμερα που βιώνεις είναι στον αέρα; Η παράσταση, Θέλω μια Χώρα στην οδό Φρυνίχου φωτογραφίζει την εποχή μας. Μια εποχή που οι σκέψεις μοιάζουν σκυλιά που... τρώγονται μεταξύ τους. Και τα όνειρα είναι... καλά κρυμένα κόκκαλα και άντε να τα... ξετρυπώσεις... Ορμή αλλά και απάθεια. Απελπισία αλλά και χιούμορ. Αγωνία και κυνισμός. Φόβος και ελπίδα. Στη σκηνή του Θεάτρου Τέχνης που παρουσιάζεται η παράσταση, Θέλω μια Χώρα, βασικός πρωταγωνιστής είναι το πλήθος. Το πλήθος των νέων που βιώνουν την κρίση του σήμερα και την ανασφάλεια του αύριο (και του σήμερα) ενώ την ίδια στιγμή καλούνται να ζήσουν και να δημιουργήσουν.

Ακόμα κι αν δεν σου αρέσουν τα θρίλερ θα είναι... εγκληματική παράλειψη να μη δεις την παράσταση, Ο Arden πρέπει να πεθάνει, στο Υπόγειο του θεάτρου Τέχνης, που βασίζεται σε πραγματική ιστορία. Βλέπεις, η..σύζυγος του ήρωα, όχι μόνο ήταν άπιστη αλλά τον... έστειλε κιόλας. Αν εκείνος είχε έναν..πιστό σκύλο νομίζεις ότι αυτή και ο εραστής της θα τα κατάφερναν;

...κι εσύ πεινασμένος είσαι ρε άνθρωπε. Έχεις αδέσποτα όνειρα. Δε διαφέρεις και πολύ από μας. Μόνο που υποτίθεται ότι η λογική σου εξασφαλίζει κάποια καλύτερη ποιότητα ζωής, αφού μπορείς να σκεφτείς, άρα και να επιλέξεις. Μπορείς να φτιάξεις την ιδανική συνταγή ζωής. Εδώ... γελάνε, ε;

Στο έχουν πει, ή το έχεις διαβάσει και μιάς και θεωρείται επιστημονικά τεκμηριωμένο, για σένα είναι δεδομένο. Πως δηλαδή, τα σκυλιά δεν έχουμε μνήμη μα μόνο εσείς οι άνθρωποι έχετε. Πραγματικά ήθελα πολύ να ξέρω, αν υπάρχει, έστω και μία διαπίστωση σας που να μην έχει μέσα τόση έπαρση και τόσο εγωϊσμό. Όπως και να΄ χει λέω να πάμε μαζί στην έκθεση, εμπνευσμένη από τον Χαμένο Χρόνο του Proust, στον χώρο, Mathematic Taf. Να πάμε κι ας ξεχάσεις μετά ότι πήγαμε...

...και θέλω να’ ναι Χριστούγεννα... Ή, κάπου εκεί κοντά... όταν μου το διηγηθείς... Η, όταν πάμε να μας το διηγηθούν άλλοι κι εμείς απλώς παρακολουθούμε. Όταν βρεθούμε στον Καρυοθραύστη στο Badminton, εσύ θα κοιτάς το διάσημο, The Boslhoi Ballet Academy κι εγώ... εσένα. Θύμησε μου να σου πάρω κι ένα χρυσό κόκκαλο. Να το φοράς και να με... σκέφτεσαι.Και μη ξεχάσεις να κλείσεις από τώρα θέσεις... Να είμαστε σίγουροι...

Ξέρεις αλήθεια ότι το Δημοτικό Θεάτρο Πειραιά είναι από τα σημαντικότερα κτίρια της Ελλάδας; Σε αυτό το μοναδικό από αρχιτεκτονικής και ιστορικής απόψεως κτίριο λοιπόν θα ξεναγηθούν τα παιδιά Δημοτικού και Λυκείου που θα συμμετάσχουν- δωρεάν- στο πρωτοπόρο εκπαιδευτικό πρόγραμμα που διοργανώνει ο Δήμος Πειραιά για να μυήσει τους μικρούς μαθητές στη θεατρική πράξη, μεγαλώνοντας τους θεατές του αύριο. Εσύ πετάς τη σκούφια σου κι εγώ... κουνάω την ουρά μου!

Στην άκρη του βατήρα. Έτσι λέγεται η διαδραστική παράσταση που ανεβαίνει στη σκηνή του Μπαγκλαντές, με την ηρωϊδα να αναμετριέται εδώ με τους φόβους της. Νόμιζα πως φοβούνται μόνο τα σκυλιά. Και οι άνθρωποι δεν πάτε πίσω, ε;

Σελίδες