Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Σώσε με...

‘Σαν με χαϊδεύεις ντρέπομαι/ και χάνω τη λαλιά μου/ στην αγκαλιά σου έρχομαι/ και ψάχνω τη χαρά μου/ Κι άμα μου δώσεις φαγητό/ το δίλημμα… αστείο/ το χάδι θέλω ή αυτό;/ Δώσε μου και τα δύο!!!

Θέλω να σηκωθώ όρθια στα δυο μου πόδια και να σε αγκαλιάσω. Να σου μιλήσω για μένα. Να παίξουμε. Να σου... υποσχεθώ. Με λένε Λίλα. Θα με αφήσεις;

... ή μάλλον... θέλεις να έρθω εγώ σε σένα για να ζήσουμε μαζί; Θα σε αγαπάω, θα σ’το δείχνω με όλους τους τρόπους και θα σε κοιτάω στα μάτια με λατρεία. Όχι, όχι, δεν θα σου κάνω ζημιές μέσα στο σπίτι και στις βόλτες έξω θα είμαι υπάκουη.

‘...Η ζωή δεν είναι φόλα/ έχει πάντα λίγο απ’ όλα/ ένα μαύρο είμαι μωρό/ ψάχνω να υιοθετηθώ/ κι αν μου πεις το σ’ αγαπώ/ θα σου γλείφω και τη σόλα’.

‘Τα χρώματα της ψυχής είναι που μετράνε κι όχι το χρώμα της επιδερμίδας’, επιμένει η καλλονή Βάσω και περιμένει να το διαισθανθείς και μετά... να το νιώσεις με όλη σου την καρδιά.

Είναι μια λέξη που λέω κάθε μέρα. Παντού. Με το βλέμμα, τις κινήσεις, το... κούνημα της ουράς. Με τα ποδαράκια μου που... αχ, πόσο θέλουν ν’ αγκαλιάζουν! Παρότι θεωρούν ότι είμαι η πιο γλυκιά κουταβομουσούδα του πλανήτη, δεν έχει βρεθεί ακόμα εκείνος που θα μου ανοίξει το σπίτι του και μαζί την καρδιά του. Εκείνος που θα μου πει τη ‘Λέξη’ που θέλω ν’ ακούσω. Πώς με... φωνάζουν; Λέξη. Αστείο;

... εγώ είμαι αυτός! Ο Twoface. Και όπως καλά κατάλαβες, ήρθε μια μέρα που πλήρωσα το... κόστος της εξερεύνησης. ‘Χωρίς λουρί δεν πας πουθενά, μικρέ μου’, μου λένε τώρα, μα... εγώ εκεί που θέλω να πάω είναι η αγκαλιά σου. Θα την ανοίξεις;

Δεν είχα μάτια παρά μόνο για το... σπίτι μου. Κάποια στιγμή όμως ως και το φως μου με εγκατέλειψε. Για να είμαι ειλικρινής δεν θυμάμαι καν αν ο ίδιος χάθηκα ή με άφησαν. Αν εγώ τους εγκατέλειψα εν αγνοία μου ή εκείνοι εγκατέλειψαν εμένα. Γεράματα. Και μια αγγελία SOS να υπενθυμίζει τι σημαίνουν για μας...

Άνθρωπος είσαι. Τα ξέρεις όλα καλύτερα από μένα. Που σημαίνει πως ‘τίποτα καινούριο δεν έχω να σου πω’, αν... με τη δική μου γλώσσα σε κάνω να καταλάβεις πως αυτό που πάνω απ’ όλα και πρώτα απ’ όλα γιατρεύει τον πόνο είναι το ΧΑΔΙ. Έτσι συνέβη με μένα. Κι απ’ ό,τι ξέρω, εκεί στους αδέσποτους δρόμους ανθρώπων και σκύλων είναι γεγονός!

31 Οκτωβρίου: Χάθηκαν πριν λίγες ώρες ο Χιούη και ο Λιούη στο Ντράφι. Έχε τα μάτια σου ανοιχτά κι άμα μπορείς, βοήθα!

Σελίδες