Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Σώσε με...

‘Να σου πω ένα... μυστικό;/ Όλους κι όλα τ’ αγαπώ./ Από αγάπη τι... θα πάθω;/ Κι άμα με ρωτάς το πώς,/ πάρε με να ζήσω αλλιώς/ να το δεις και να σ’το μάθω’.

Στoιβαγμένες... ζωές/ Περιμένουν να ζήσουν/ Τέσσερα είναι. Για δες/ Θα προλάβουν ή τον κόσμο θ’ αφήσουν;

Τι με κοιτάς καλέ έτσι; Σε ρώτησα ‘φτιάχνεις μουσακά;’ Γιατί, τι να το κάνω το να με υιοθετήσεις και να... με ταΐζεις ό,τι κι ό,τι; Μπορεί να είμαι καλόβολη, αλλά οι επιθυμίες, επιθυμίες!

‘Η Τιτίκα κι ο Λουκάς/ και προφίλ μα και ανφάς/ είναι όλο γλύκα/ Δυο σκυλιά της λησμονιάς/ που αν θέλεις τ’ αγαπάς/ και τα ’χεις προίκα...’.

‘Όλα μου μυρίζουν, πράγματα δικά σου, καθημερινά, μέχρι και τις γάτες, αν σε τριγυρίζουν, θέλω να τις βλέπω και να ’μαστε αγκαλιά...’.

Ούτε που το κατάλαβα πώς από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκα να περιπλανιέμαι σε παράδρομο της Λ. Συγγρού. Αχ, χωρίς τσιπάκι και ταυτότητα, πώς θα βρω τώρα τους κηδεμόνες μου; Οι διασώστες μου έβαλαν αγγελία. Δες την και διάδωσέ το όπου μπορείς, σε παρακαλώ.

Υπάρχουν σκυλιά που σου φτιάχνουν τη μέρα. Εγώ λοιπόν θα σου φτιάξω το μήνα, αφού μια μέρα δεν θα σου φτάνει μαζί μου, έτσι και με γνωρίσεις. Και μετά... Μετά θα θέλεις να με κρατήσεις για μια ζωή.

Η αλήθεια είναι πως είχαμε τύχη-βουνό που ΖΗΣΑΜΕ. Το θέμα είναι ποια θα είναι η συνέχεια. Πού και πώς θα υπάρξουμε. Φαντάζεσαι κάτι για μας;

... κι εγώ δεν σε πίστεψα. ‘Δεν μπορεί να ήρθα σε έναν τόσο άπονο κόσμο’.
Μου είπες ‘αυτοί είναι οι άνθρωποι’ κι εγώ δεν σε πίστεψα. Δεν μπορεί να είχα σωθεί, αν μόνο τέτοιοι υπήρχαν.
Μου είπες: ‘Όλοι προδίδουμε κάποια στιγμή’ κι εγώ δεν σε πίστεψα. Γιατί, αν και δυο χούφτες σκύλος, ξέρω για μένα πως εγώ δεν πρόκειται να σε προδώσω ποτέ!

Με βρήκαν σε χωματερή,
Που ζούσα χρόνια άδεια.
Και τώρα είμαι σε μια αυλή.
Όταν θα φύγω από κει
Καινούρια θα’ χω πια ζωή
Μ’ αγάπη και με χάδια.

Σελίδες