Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Σώσε με...

Ούτε που το κατάλαβα πώς από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκα να περιπλανιέμαι σε παράδρομο της Λ. Συγγρού. Αχ, χωρίς τσιπάκι και ταυτότητα, πώς θα βρω τώρα τους κηδεμόνες μου; Οι διασώστες μου έβαλαν αγγελία. Δες την και διάδωσέ το όπου μπορείς, σε παρακαλώ.

Υπάρχουν σκυλιά που σου φτιάχνουν τη μέρα. Εγώ λοιπόν θα σου φτιάξω το μήνα, αφού μια μέρα δεν θα σου φτάνει μαζί μου, έτσι και με γνωρίσεις. Και μετά... Μετά θα θέλεις να με κρατήσεις για μια ζωή.

Η αλήθεια είναι πως είχαμε τύχη-βουνό που ΖΗΣΑΜΕ. Το θέμα είναι ποια θα είναι η συνέχεια. Πού και πώς θα υπάρξουμε. Φαντάζεσαι κάτι για μας;

... κι εγώ δεν σε πίστεψα. ‘Δεν μπορεί να ήρθα σε έναν τόσο άπονο κόσμο’.
Μου είπες ‘αυτοί είναι οι άνθρωποι’ κι εγώ δεν σε πίστεψα. Δεν μπορεί να είχα σωθεί, αν μόνο τέτοιοι υπήρχαν.
Μου είπες: ‘Όλοι προδίδουμε κάποια στιγμή’ κι εγώ δεν σε πίστεψα. Γιατί, αν και δυο χούφτες σκύλος, ξέρω για μένα πως εγώ δεν πρόκειται να σε προδώσω ποτέ!

Με βρήκαν σε χωματερή,
Που ζούσα χρόνια άδεια.
Και τώρα είμαι σε μια αυλή.
Όταν θα φύγω από κει
Καινούρια θα’ χω πια ζωή
Μ’ αγάπη και με χάδια.

Τι ρωτάμε; Σίγουρα είναι έτσι. Γιατί εμείς αυτό τον κόσμο γνωρίσαμε. Τον κόσμο πίσω από μια φυλακή. Προστατευμένη μεν αλλά... φυλακή. Δεν φοβάσαι, νομίζουν οι άνθρωποι. Αλλά... στην πραγματικότητα φοβάσαι μη μείνεις εδώ όλη σου τη ζωή. Αυτό φοβόμαστε και τρέμουμε εμείς οι τρεις -όπως και πολλοί άλλοι- να ξέρεις...

… αυτούς σκέφτομαι κι όχι το πόσων ετών είμαι. Τι να σου κάνουν πέντε μήνες ζωής; Πόσα να μάθεις; Να γνωρίσεις τι; Ενώ μαζί, αν είμαστε μαζί, αν μ’ αγαπάς, μπορείς να με μάθεις τον κόσμο.

Με ένα μόνο βλέμμα και λίγη από τη χνουδωτή γοητεία μου έχω τον τρόπο να σε κάνω να ξεχάσεις τα πάντα. Είμαι ο Ρίκο, το καμάρι των σκύλων!

Με λένε Ντάλια κι έχω ταλαιπωρηθεί πολύ. Μα αν περίμενα εσένα, ίσως να άξιζε τον κόπο. Πες μου, αλήθεια, σου αρέσουν οι βόλτες;

...Μια από αυτές είμαι κι εγώ και σε περιμένω να με βγάλεις από δω. Δεν έχω κάνει κάτι κακό. Το μόνο μου ‘λάθος’ είναι πως γεννήθηκα στο δρόμο και στη συνέχεια, από πολύ μικρή, μου υπέδειξαν ένα κλουβί για σπίτι. Δεν το αρνήθηκα...

Σελίδες