Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Σώσε με...

Αν δεν βρισκόντουσαν στο δρόμο μου οι εθελοντές, είναι σίγουρο πως δεν θα τα είχα καταφέρει, εκεί στην Παιανία...
Αν θυμάμαι καλά, ήταν καλοκαίρι του 2015...

...Ποτέ δεν ξέρεις τι σου ξημερώνει η ζωή. Από τη μια στιγμή στην άλλη βρέθηκα στο δρόμο... Με εγκατέλειψαν κάπου στα Σπάτα και... αυτοί που με γνώρισαν, προσπαθούν ακόμα να μαντέψουν το ‘γιατί’...

...Εσένα θα σε χώραγε; Άρα… με καταλαβαίνεις. Oνειρεύομαι ένα σπίτι και όσο πιο γρήγορα γίνεται να φύγω από την πανσιόν. Άλλο είναι να σε αγαπάει ο άνθρωπός σου...

Κι εσύ το δικό μου, φυσικά. Κι αν... δεν θέλεις εμένα, πάρε ένα από τ’ αδελφάκια μου. Τρείς είμαστε , ζωή να΄ χουμε. Δυό αρσενικά και ένα θηλυκό. Όλα κουτάβια, 4 μηνών που θα γίνουμε λέει, μεγαλώνοντας, μεσαίου μεγέθους. Προς το παρόν μας φιλοξενούν σε πανσιόν αλλά δεν αντέχουμε να μείνουμε άλλο στο κλουβί. Θέλουμε να παίξουμε και να χαρούμε. Και να μπούμε στην αγκαλιά σου και να μας κάνεις του κόσμου όλου τα καμάρια. Και να ‘γαυγίζουμε’ περήφανα πως... έχουμε τη δική μας οικογένεια. Δεν είμαστε στο δρόμο. Μας έχουν εμβολιάσει και θα δοθούμε με την προϋπόθεση να στειρωθούμε στην κατάλληλη ηλικία.

Να συστηθούμε; Ερμής και Άρης. Οι κούκλοι του δρόμου. Στειρωμένοι, εμβολιασμένοι και υγιείς. Με υπέροχο, ανθρωποκεντρικό χαρακτήρα, ευγενικούς τρόπους και όλα τα σχετικά. Κοινωνικοί και τρυφεροί μέχρι εκεί που δεν πάει. Και υπάκουοι και κάθε άλλο παρά ανταγωνιστικοί. Ένα ημίαιμο αρσενικό λυκόσκυλο και ένας ημίαιμος κύριος που ξέρει τι ζητάει από τη ζωή, επιθυμούν να τους προσέξεις και να τους ξεχωρίσεις.

Ζήνωνος, Πλατεία Κέννεντι. Με κομμένη την ουρίτσα μου για να μην μπορώ να την κουνήσω και να σου πω, ‘ευχαριστώ’ και το ματάκι μου θολό βρέθηκα να τριγυρνώ, Δευτέρα, 26 Δεκεμβρίου 2016 χωρίς να ξέρω προς τα που πρέπει να πάω. Θα με ελέγξουν λέει για τσιπάκι και προσωρινά θα είμαι ασφαλής. Τους έκανε εντύπωση η εξυπνάδα μου και η τρυφερότητα μου. Εγώ το σπίτι μου θέλω κι ας ήμουν λιγότερο έξυπνη και... δύστροπη!

Άσκημες προμηνύονται οι γιορτές για μένα... εκτός αν... γίνει ένα μικρό θαύμα και ξαναενωθώ με την οικογένεια μου. Καλά το κατάλαβες. Χάθηκα ανήμερα των Χριστουγέννων στο Πάτημα Χαλανδρίου. Είμαι αρσενικό λυκόσκυλο, χωρίς περιλαίμιο, αλλά ευτυχώς με τσιπάκι. Με φωνάζουν Romeo. Και σε έχω ανάγκη.

Έζησα στο δρόμο, εδώ που με βρήκες... Δαγκωμένο από άλλα σκυλιά. Και με φρόντισες. Και με φιλοξένησες. Και με πήγες για ράμματα και ξεκίνησα και θεραπεία για ερλιχεία. Είμαι καλά, πια. Καμάρωσε με. Αρνητικός στο καλαζάρ και ΥΓΙΕΣΤΑΤΟΣ.Πλήρως εμβολιασμένος και στειρωμένος. Με φωνάζουν White και είμαι ημίαιμο καναδέζικο λυκόσκυλο περίπου 3 ετών( γενν 2013)

...αυτοπροσόπως! Επιτρέψτε μου παρακαλώ να συστηθώ: Με αποκαλούν Milko και είμαι περίπου 4 ετών (Υπολογίζεται ότι έχω γεννηθεί στις αρχές του 2012) ημαίμο pointer. Παρότι προφανώς έζησα κάποιον καιρό στο δρόμο, αφού εκεί με βρήκαν είχα την τύχη να παρακολουθήσω στη συνέχεια πρόγραμμα βασικής υπακοής και να εκπαιδευτώ μαθαίνοντας όλους τους καλούς τρόπους. Έτσι, σε περίπτωση που κάποιος από εσάς σκεφτεί να με υιοθετήσει, χωρίς να περιαυτολογώ ή να με θεωρήσετε φαντασμένο, είμαι σίγουρος ότι θα έχει κάνει την πλέον σωστή επιλογή στη ζωή του.

Ρίκο, ρίκο, Πιτσιρίκο, θα σου βρω παρέα, λύκο!Αυτή την πλάκα μου κάνουν για να μου φτιάξουν το κέφι εκείνοι που με βοήθησαν, παρατημένο στην Παιανία, χωρίς ταυτότητα και microchip - να σταθώ και πάλι στα πόδια μου. Είμαι ένα αρσενικό ημίαιμο κοκόνι περίπου 1 έτους (γενν τέλη 2015 - αρχές 2016) και με βάρος γύρω στα 10 κιλά. Οι ευγενικοί μου τρόποι και εν γένει η συμπεριφορά μου τους κάνουν να πιστεύουν ότι... προέρχομαι... από σπίτι μιας και μπαίνω στο αυτοκίνητο μια χαρά, κάνω την τουαλέτα μου έξω και είμαι υπάκουος, χαδιάρης και πολύ φιλικός με ανθρώπους. Δώσε μου δε παιχνίδι και πάρε μου την ψυχή!, Θα είμαι, όπως ..κρυφακούω (ανασφάλεια, τι τα θες;

Σελίδες