Αρχική
εγγραφή NewsLetter | χορηγία
Πρώτη ΣελίδαΑποτύπωμαΦιλικές ΙστοσελίδεςΕπικοινωνία

Πέρης Μιχαηλίδης

** ΑΝΑΤΟΛ - Η αβάσταχτη παράνοια του έρωτα
ΑΝΑΤΟΛ - Η αβάσταχτη παράνοια του έρωτα

Ο έρωτας είναι σαν… πούπουλο. Ακουμπάει επάνω σου και σε γαργαλάει. Καμιά φορά όμως δεν είναι σαν πούπουλο, μα σαν πυρωμένο σίδερο. Και τότε σφραγίζεται πάνω σου (και μέσα σου) το φιλί του. Ο έρωτας είναι σαν τη θάλασσα. Σε αιφνιδιάζει με την ξαφνική τρικυμία την ώρα που πιστεύεις ότι απολαμβάνεις τη γαλήνη της. Είναι σαν τη φωτιά. Αναζωπυρώνεται και κατακαίει τα πάντα, την ώρα που έχεις πειστεί πως κατάφερες να τη σβήσεις. Είναι σαν την κινούμενη άμμο. Ποτέ δεν πατάς σταθερά, ακόμα κι αν είσαι σίγουρος για τα βήματα του άλλου ή τα δικά σου. Είναι εγωιστής. Μπορεί να γίνει ψεύτης και αδίστακτος και παραπλανητής και εξαπατητής μέγας. Και εκβιαστής επίσης. Είναι αχόρταγος. Και όλα να του τα δώσεις, πάντα θα βρίσκει κάτι να λείπει. Και είρων. Και εκδικητικός. Αν τολμήσεις να του αντισταθείς, θα σ’ το ‘κρατάει’. Και ακροβάτης. Ακροβατεί ανάμεσα στο χιούμορ και το δράμα, επιλέγοντας ανάλογα με την περίσταση το όπλο που θα χρησιμοποιήσει, ακόμα και ενάντια στον ίδιο του τον εαυτό. Είναι γεννημένος κατακτητής. Πεισματάρης και επίμονος. Διεκδικητικός. Μα και φυγόδικος. Εκεί που αναλαμβάνει τις ευθύνες του, εκεί τις αποποιείται. Και πολυμήχανος και κολπατζής. Ένα πράμα σαν τον Οδυσσέα. Άντε να του τη βγεις.
Όλα κι όλα, ο έρωτας είναι τολμηρός. Αλλά κάποιες φορές δειλιάζει κι αυτός. Ο έρωτας είναι… κίνδυνος. Πόσες παραλλαγές μπορεί να έχουν τα ερωτικά δίδυμα στο παιχνίδι των δύο φύλων; Ποιος κερδίζει συνήθως στη μάχη; Εκείνος; Εκείνη; Ή απλά η στιγμή; Και το… αύριο; Έχει αύριο ο έρωτας; Στην παράσταση ‘Ανατόλ-Η μάχη των φύλων’ στο θέατρο Άλμα –σε μετάφραση Μάριου Πλωρίτη– η Τζούλη Σούμα, θηλυκό με όλη τη σημασία της λέξης-επτάψυχη γάτα, ξεδιπλώνει και τις 7 ψυχές της. Ο Πέρης Μιχαηλίδης-‘φάντασμα’ του Όσκαρ Γουάιλντ σαρκάζει με ειρωνικό και ευθύβολο χιούμορ του βαθυστόχαστου και πολύπειρου παρατηρητή τα πεπραγμένα του αιώνια ερωτοχτυπημένου Ανατόλ. Και ο Βαγγέλης Παπαδάκης, ένας Δον Ζουάν, Καζανόβας με αστείρευτη ορμή –σε μια παράσταση που όχι μόνο συναγωνίζεται επάξια εκείνες της Νέας Υόρκης, του Βερολίνου και της Πόλης του Φωτός, που το έργο του Σνίτσλερ δεν έπαψε να παίζεται ποτέ, αλλά θα μπορούσε να πει κανείς ότι τις ξεπερνά αν δεν ελλόχευε ο κίνδυνος να θεωρηθεί ‘διαφήμιση της δικής μας θεατρικής σοδειάς’. Το ζητούμενο είναι η σύσταση της χημικής ένωσης που φέρει το μεγαλειώδες όνομα: ΕΡΩΤΑΣ. Σιγά που θα τη βρουν…

** Αγάπη δύσκολη και αντιφατική
Αγάπη δύσκολη και αντιφατική

Τι είναι η ιστορία ενός γάμου αν όχι η ιστορία της ανθρώπινης ανάγκης για αγάπη; Στις παραστάσεις του έργου ‘Σκηνές από ένα γάμο’ του Ίνγκμαρ Μπέργκμαν, που έκανε πρεμιέρα το Μάιο και παρουσιάζεται στο Θέατρο ‘Σημείο’, σε σκηνοθεσία Νίκου Διαμαντή, με συγκλονιστικούς στους ρόλους τους όλους τους συντελεστές, αποκαλύπτονται επί σκηνής η υπόρρητη ειρωνεία, η απροκάλυπτη βία, ο αναπάντεχος φόβος, η δύσκολη χαρά και η ανακουφιστική δειλία ενός ζευγαριού που θέλει μα δεν μπορεί ν’ αλλάξει τίποτα!

Εγγραφή στο RSS - Πέρης Μιχαηλίδης